Chapter44

posted on 04 Jan 2008 18:09 by rain-drop  in SHAKA-The-Last-Man-In-My-Life
หวัดดีปีใหม่ค่ะ....




มูนดรอปต้องขอบคุณมากๆเลยสำหรับเม้นให้กำลังใจจากคนอ่านนะคะ^ ^

เเละ... ในที่สุดมูนดรอปก็มีเวลามาต่อฟิคซะที><



สำหรับตอนที่44นี้ ยังคงเป็นชั่วโมงต่อเนื่องของการบู๊ล้างผลาญของหนุ่มๆในชุดโกลครอธอยู่

มาดูกันเลยค่ะ^^


------------------------------------------------------


Chapter44




.....ย่อมได้......




ถ้าเช่นนั้นเจ้าจัดการพวกข้างในนั้นให้หมดก็แล้วกัน ส่วนเจ้าพวกข้างนอกทั้งหมดนี่เป็นของคามิวผู้นี้จะจัดการเอง



อย่าได้มาแย่งข้าล่ะ.....






โกลเซนต์อควอเรียสยิ้มกริ่มพร้อมกับหยุดส่งกระแสจิตในทันทีที่รู้สึกถึงการปรากฏตัวของเป้าหมายกลุ่มต่อไป




และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง...


เรือนกายแข็งแกร่งในชุดโกลครอธสีทองอร่ามที่ส่องประกายแวววาวล้อแสงอาทิตย์ก็ดีดตัวพุ่งขึ้นสู่อากาศในทันที ก่อนที่พื้นหญ้าบริเวณที่ตนเคยยืนอยู่จะถูกแรงระเบิดฉีกกระชากเสียเป็นจุณเพียงอึดใจ





“..ตูม!!!!....”





คามิวหัวเราะเบาๆอยู่ในลำคอ ก่อนจะเปิดฉากสวนกลับไปอย่างรวดเร็วชนิดที่ฝ่ายตรงข้ามมิอาจจะตั้งตัวติดทั้งๆที่ร่างของตนยังลอยคว้างอยู่กลางอากาศ



“..Daimond.. Dust!!”





เพียงพริบตาเดียว.... ทัศนวิสัยอันเต็มไปด้วยฝุ่นควันสีทรายขุ่นมัวพร้อมด้วยสภาพแวดล้อมโดยรอบซึ่งล้วนแต่เป็นสนามหญ้าก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นทุ่งน้ำแข็งภายในบัดดล เมื่อไอเยือกแข็งอันเฉียบพลันจากกระบวนท่าสังหารของโกลเซนต์อควอเรียสได้สำแดงฤทธิ์ขึ้นด้วยพลังทำลายล้างอันมหาศาล.....





ในขณะที่อารีเอส มู ....โกลเซนต์หนุ่มอีกผู้หนึ่งที่ยังคงยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ ณ “ที่เกิดเหตุ” ซึ่งแต่เดิมเคยเป็นฐานบัญชาการอันทรงประสิทธิภาพที่สุดแห่งหนึ่งของเหล่าปัจจามิตร หากแต่ในยามนี้ทุกสิ่งทุกอย่างกลับแปรสภาพไปเสียสิ้น


ด้วยมันราบคาบเป็นหน้ากลองไม่เหลือชิ้นดีไม่ว่าจะเป็นจอเรดาร์ขนาดยักษ์อันแสนจะทันสมัยที่กลับกลายเป็นเศษธุลี ไหนยังจะเป็นระบบคอมพิวเตอร์ทั้งด้านการรักษาความปลอดภัยหรือด้านอื่นๆซึ่งพร้อมใจกันระเบิดเป็นจุณแหลกเหลวไปหมด ...แล้วที่ไหนจะหลงเหลือเศษเสี้ยวชิ้นส่วนของผู้ก่อการร้ายเอาไว้ให้รกหูรกตาอีกเล่า......



ชายหนุ่มในชุดโกลครอธสีทองอร่ามถอนหายใจน้อยๆหลังจากที่มิอาจสัมผัสถึงสิ่งใดได้อีกนอกจากความเงียบสงัด แล้วจึงก้าวทะลุม่านหมอกของฝุ่นควันอันตลบอบอวลเดินลึกเข้าไปด้านในอันเปรียบเสมือนหัวใจมังกร.....


สถานที่อันกุมอำนาจเบ็ดเสร็จของศูนย์บัญชาการแห่งนี้







......ทางนี้เกือบจะจบเรื่องแล้วนะ แล้วเจ้าล่ะเป็นอย่างไรบ้าง.....






.......................................................



ลำแสงสีทองอันสว่างจ้าที่เพิ่งจะเลือนหายไป... พร้อมๆกับลมหายใจสุดท้ายของบรรดาลูกสมุนของรูโน่ คาร์วัลเลตติ ราชันต์แห่งโลกมืดซึ่งล้วนแต่ต้องดับดิ้นอย่างมิทันได้รู้ตัว เหลือไว้เพียง.....


เศษซากแห่งอารยธรรมซึ่งเคยล้ำนำสมัยเกินกว่าหน่วยงานใดๆเพราะอำนาจเงินมหาศาลที่เคยได้มาอย่างไม่ถูกต้องนั้นบันดาลให้เป็นไป กระจัดกระจายเกลื่อนกลาดไปทั่วบริเวณซึ่งเคยเป็นที่ตั้ง หากบัดนี้กลับกลายเป็นเพียงลานกว้างซึ่งเต็มไปด้วยฝุ่นควัน


และ... ชายหนุ่มผู้งามสง่าในชุดโกลครอธเวอร์โกเพียงเท่านั้น ....ที่ยังคงสงบนิ่งอยู่กลางลานในท่านั่งขัดสมาธิ หากดูราวกับว่าความเสียหายทั้งหมดที่เกิดขึ้นนั้นจะยังมิทันทำให้บุรุษผู้ใกล้เคียงพระเจ้าได้ออกแรงสักเท่าไรเลย....




ชากะปิดเปลือกตาลงดังเดิมก่อนจะขยับกายลุกขึ้นยืนในที่สุด




.....เหลือแต่ตัวสำคัญเท่านั้นแหละ ไม่ต้องกังวลไปหรอก.....




กระแสจิตอันมั่นคงซึ่งมิได้ปรากฏแม้แต่แววกังวลของชากะอาจจะส่งผลให้สหายรักอย่างอารีเอส มูรู้สึกวางใจได้บ้าง ทว่า...

ถึงกระนั้นกระแสจิตซึ่งตอบกลับไปยังโกลเซนต์เวอร์โกก็ยังคงแฝงไว้ซึ่งความเป็นห่วง




.........แล้วเจ้าตัดสินใจที่จะเดินออกไปจากชีวิตของนางทั้งๆอย่างนั้นจริงๆหรือ.........






คำถามนั้นแม้จะฟังดูเรียบง่าย ทว่ามันกลับส่งผลให้ชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีทองอร่ามถึงกับสะดุดกึก.... ชากะถอนหายใจออกมาเมื่อภาพดวงหน้าอันงดงามของเรจิน่าพลันผุดขึ้นในห้วงคำนึงอีกคราก่อนที่เขาจะรีบกำจัดมันออกไปให้พ้นจากใจ




......เรา.. ....ไม่ควรจะทำให้ตนเองไขว้เขวเพียงเพราะเรื่องส่วนตัวจนทำให้เสียการใหญ่หรอกนะสหายข้า...



แต่อย่างไรก็ดีข้าก็รู้เสมอมาว่าเจ้านั้นเป็นห่วง หากแต่ในตอนนี้แต่มันไม่จำเป็นอีกแล้วล่ะ ....นางจะต้องได้พบคนที่ดีกว่าข้าอย่างแน่นอน ดังนั้น.....



มาจัดการให้มันจบเรื่องกันเถอะ.......








เวอร์โก ชากะย่างเท้าลึกเข้าไปยังใจกลางของศูนย์บัญชาการ...... สถานที่ซึ่งเก็บงำความลึกลับซับซ้อน.. ทั้งด้านโครงสร้างของตัวอาคารซึ่งประกอบด้วยทางลับมากมายที่สามารถทะลุออกไปยังที่ต่างๆได้หรือแม้แต่ความลับของขุมกำลังซึ่งแม้แต่รัฐบาลเองก็ยังจนปัญญาที่จะล่วงรู้ได้ว่า....


ณ เขตแดนอันมิได้กว้างใหญ่ไพศาลนักอันประกอบด้วยรั้วรอบขอบชิดสูงตระหง่านง้ำ อีกทั้งภายในซึ่งถูกบดบังด้วยสารพัดพรรณไม้ใหญ่ที่กางแผ่ร่มเงาปกคลุมเสียจนครึ้ม และยังระบบรักษาความปลอดภัยในแทบทุกตารางนิ้วนั้น จะเป็นที่ซุกซ่อนของกองกำลังที่มีจำนวนมากมายมหาศาลพอๆกับกองทหารของรัฐบาลเลยทีเดียว



ทว่าบัดนี้.... บรรดาผู้ก่อการร้ายที่ยังหลงเหลืออยู่ไม่ถึงครึ่งต่างก็พากันหนีตายหัวซุกหัวซุนไปตามทางลับทุกแห่งที่มีอยู่นั้นในสภาพที่แตกกระสานซ่านเซ็นออกไปอย่างไม่คิดชีวิต.. อย่างที่ไม่เคยมีปรากฏมาก่อนในหน้าประวัติศาสตร์แห่งยุคทองของจอมอาชญากรตัวร้ายอย่างรูโน่ คาร์วัลเลตติ


มันคือจุดด่างพร้อยอันใหญ่หลวงของราชันต์แห่งโลกมืด... ซึ่งจะต้องได้รับการจารึกและโจษขานกันต่อไปอีกนานแสนนาน


เมื่อต้องมาพบเจอกับอำนาจซึ่งไร้ผู้ต่อต้าน.....





องค์กรอาชญากรรมใหญ่ยักษ์ก็ถึงกาลต้องสั่นคลอนอย่างรุนแรง....


--------------------------------------------------
To Be Con...Chapter45*0*


การกวาดล้างกำลังรุกคืบเข้าไปยังจุดศูนย์กลางมากขึ้นทุกทีๆเเล้ว ในขณะเดียวกันความเสียหายของฝ่ายศัตรูก็ดีจะมากขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน (เเอบสงสารเล็กๆ- -*)



หยุดปีใหม่4วันได้ไปเที่ยวที่ไหนกันบ้างคะ เล่าสู่กันฟังบ้างก็ได้น้า^^ เพราะตัวมูนดรอปเองอยู่ในบ้านเเทบไม่ได้ไปไหนเลยค่ะ เเบบว่านานๆจะได้มีเวลานั่งนิ่งๆพักหายใจบ้าง ต้องเอาให้คุ้ม....




เเละในตอนต่อไป.......




......เป็นเช่นนี้เองสินะ.... ตระกูลคาร์วัลเลตติ


ช่างสมกับที่เป็นตระกูลอันเก่าแก่มั่งคั่ง ซึ่งดำรงค์อยู่คู่กับอิตาลีมาช้านานยิ่งนัก.....





...ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงมนุษย์อ่อนแอธรรมดาๆ แต่ก็ยังทรงอิทธิพลได้มากถึงเพียงนี้.......


อย่างนี้แล้ว... คำกล่าวที่ว่าในทุกยุคทุกสมัยของผู้นำประเทศตั้งแต่ครั้งอดีต มักจะมีคนจากตระกูลนี้เป็นผู้ชักใยอยู่เบื้องหลังก็ฟังดูจะมีเหตุผลน่าเชื่อถือ...

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ตอนต่อไปลงเร็วๆนะคะ อยากรู้ว่าเรจจี้จะทำยังไงเมื่อท่านช่าจากไปเสียแล้ว

#1 By Lavenya on 2008-01-05 01:08

ขอโทษนะคะที่ห่างหายไปนาน~~~

รู้สึกว่าหนุ่มๆ ทั้งสามนี่ช่างบ้าเลือดสุดใจกันจริงๆ จบศึกแล้วไม่ได้อาละวาดกันนานรึไงคะ ถึงได้เก็บกดมาปล่อยไม่ยั้งแบบนี้ สงสารฝั่งรูโน่เหมือนกันนะคะ ถึงกับราบเป็นหน้ากลองไปเลยทีเดียว

(ไม่ลองแข่งนับหัวเหยื่อด้วยเลยละคะ ท่านมู ท่านมิวๆ)

แต่ก็อย่างที่ท่านแป้งว่าแหละค่ะ เรจจี้จะทำยังไง...เมื่อผู้ชายที่เธอรัก จากไปเสียแล้ว ฃ

และที่สำคัญ จากไปอย่างใจดำที่สุดด้วย

สงสารทั้งเรจจี้และท่านช่าค่ะ ต่างคนต่างก็ไม่รู้ใจอีกฝ่าย ทำให้รักนี้ไม่สมหวังซะที

#2 By StampSonice (58.8.123.121) on 2008-01-11 20:05

เมื่อไหร่จะลงต่ออีกง่ะ อยากอ่าน อ้ะ

#3 By eugene (58.8.145.224) on 2009-10-26 14:09

ตามลิ้งนี้เลยค่ะ


http://moon-drop.exteen.com/page

#4 By ~Moondrop~ on 2009-10-27 11:20